Domes and finials of an Ottoman mosque under a grey sky
Istanbul

خانه / Scholars

حاشیه‌نویسان · درگذشت ca. 950/1543

قُولْ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ خِضْرٍ

قل‌احمد

قل‌احمد بن محمد بن خضر

دانشمند عثمانی که حاشیه‌اش بر شرح فناری چنان با آن پیوند یافت که این دو با هم خوانده، چاپ و نام برده می‌شدند («فناری و قل‌احمد»).

Life

دربارهٔ زندگی قل‌احمد جز نامش و حاشیه‌اش چیزی دانسته نیست. TDV و حاجی خلیفه او را احمد بن محمد بن خضر، معروف به قل (یا قول) احمد، می‌نامند. فهرست آلمانی نسخه‌های خطی (VOHD) او را با علامت پرسش در حدود ۹۵۰ ق / ۱۵۴۳–۱۵۴۴ م قرار می‌دهد؛ آدم اومش (Adem Evmeş) ۹۵۰ ق / ۱۵۴۳ م را تاریخ درگذشت او می‌آورد.

شهرت او یکسره بر حاشیه‌اش بر الفوائد الفناریة فناری تکیه دارد. حاجی خلیفه، که در قرن هفدهم می‌نوشت، آن را دقیق‌ترین و لطیف‌ترین حاشیه بر فناری می‌خواند؛ این حاشیه، مانند خود شرح فناری، با عبارت «حمداً لک اللهم» آغاز می‌شود.

Uncertain or disputed

  • تاریخ‌های زندگی او: تنها «حدود ۹۵۰ ق / ۱۵۴۳ م» آمده است، و فهرست آن را نامطمئن نشان می‌دهد.
  • خوانش نام او: قل (به ترکی kul، «بنده») یا قول («گفته»)؛ TDV آن را «Kul (Kavil) Ahmed» می‌نویسد. اومش او را احمد بن خضر (Ahmed b. Hızır) می‌نامد و نام پدرش را نمی‌آورد.

Works

  • حاشیة علی الفوائد الفناریة («قل‌احمد») حَاشِيَةُ قُولْ أَحْمَد عَلَى الفَوَائِدِ الفَنَارِيَّة — بر فناریاغلب به‌سادگی قل‌احمد خوانده می‌شود. در استانبول همراه با متن، شرح فناری و حاشیهٔ برهان‌الدین، با حواشی محمد بن احمد طرسوسی (درگذشتهٔ ۱۷۰۵ یا ۱۷۰۶ م) بر قل‌احمد، چاپ شد (چاپ سنگی، [۱۸۵۸])؛ قایاجیق چاپ استانبولیِ بعدی را با عنوان «Tam Kayıtlı Fenari ve Kavl-i Ahmet» (صلاح بیلیجی، ۱۹۸۵) ذکر می‌کند. چاپ جدید: حاشیة قول أحمد علی شرح الفناری علی إیساغوجی، به کوشش مصطفی شیخ مصطفی (بیروت: مکتبة الهاشمی، چاپ دوم ۲۰۱۵).حاشیه

Reception

TDV آن را، همراه با حاشیهٔ ‌الدین، مهم‌ترین حاشیه بر فناری می‌داند. قایاجیق می‌نویسد که شرح فناری در مدارس عثمانی همراه با حاشیهٔ قل‌احمد خوانده می‌شد.

بر خود آن نیز حواشی نوشته شد: حاجی خلیفه از تعلیقاتی یاد می‌کند، از جمله الفرائد السنیة فی حل الفوائد الفناریة از ابوبکر بن عبدالوهاب حلبی که به شیوهٔ ممزوج نوشته شده است؛ نسخه‌ای خطی در پرینستون حاشیه‌ای گمنام بر آن را در بر دارد، و چاپ استانبول یادداشت‌های طرسوسی را دارد.

Sources (8)

  1. TDV İslâm Ansiklopedisi, ‘ÎSÂGŪCÎ’ (Abdulkuddüs Bingöl)
  2. Kâtip Çelebi (Ḥājjī Khalīfa), Kashf al-ẓunūn, entry ‘Īsāghūjī’: al-Fanārī’s commentary and its glosses
  3. Leipzig KOHD manuscript record: Qūl Aḥmad, al-Ḥawāšī ʿalā l-Fanārīya (Cod. Ms. arab. 584)
  4. Leipzig KOHD manuscript record: Qūl Aḥmad, Ḥāšiya ʿalā l-Fawāʾid al-Fanārīya (Hs. or. 13414)
  5. University of Pennsylvania Libraries: Kitāb Fanārī wa-ḥāshiyat Qūl Aḥmad wa-matn Īsāghūjī ([Constantinople, 1858])
  6. Princeton University Library, Garrett 472H (includes Qawl Aḥmad ʿalā al-Fanārī and a gloss on it)
  7. Ahmet Kayacık, ‘İslam Mantık Geleneğinde Fenari’nin Yeri’, İslâmî İlimler Dergisi 5/2 (2010)
  8. Adem Evmeş, comparison of al-Kātī’s and al-Fanārī’s commentaries, Bozok Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 17 (2020)