Romeins staatsman en filosoof. Met zijn Latijnse vertaling van de Isagoge en zijn twee commentaren erop werd het boek van Porphyrius de eerste logicatekst in het middeleeuwse Westen.
Life
Boëthius werd rond 475–480 geboren in de Romeinse aristocratie, onder Ostrogotisch bewind. Uiterlijk in 510 was hij consul, en in 522 werd hij magister officiorum, hoofd van het paleisbestuur. Later werd hij gevangengezet en terechtgesteld; in afwachting van zijn terechtstelling schreef hij De vertroosting van de filosofie.
Hij was van plan alle werken van Plato en Aristoteles te vertalen en van commentaar te voorzien, een project dat door zijn dood werd afgebroken. Wel vertaalde hij de Isagoge van Porphyrius en schreef hij er twee commentaren op: het eerste (ca. 504–505) op de oudere Latijnse vertaling van Marius Victorinus, het tweede (ca. 507–509) op zijn eigen vertaling. In het tweede bespreekt hij de vragen van Porphyrius over geslachten en soorten en betoogt hij dat , als abstracties van de geest, geen lege gedachten zijn.
Uncertain or disputed
- Data: de SEP geeft als geboorte ca. 475–7 en als dood waarschijnlijk 526; Wikipedia geeft ca. 480 en 524.
- Over de plaats van de terechtstelling lopen de berichten uiteen: Pavia, waar zijn stoffelijk overschot later werd bijgezet, of een landgoed met de naam Ager Calventianus (Wikipedia).
- Hier wordt geen vaste Arabische vorm van zijn naam gegeven, omdat hij in de Arabische traditie geen rol speelde.
Works
- Latijnse vertaling van de Isagoge van Porphyrius — op PorphyriusWerd een standaardleerboek in de middeleeuwse Europese scholen en universiteiten.vertaling
- Twee commentaren op de Isagoge — op PorphyriusEerste commentaar ca. 504–505 (op de vertaling van Victorinus), tweede ca. 507–509 (op zijn eigen vertaling); het tweede bracht het middeleeuwse ‘universaliaprobleem’ op gang.commentaar
Reception
Door zijn commentaren werden de drie vragen van Porphyrius over de een van de grote debatten van de middeleeuwse Latijnse filosofie (SEP; Wikipedia).
Zijn werk hoort bij de Latijnse tak van de geschiedenis van de Isagoge, die zich los van de Arabische traditie ontwikkelde.
Sources (4)