Arabic text after the print of Deoband after 1336/1917 · translation by The Mantiqi, draft
About this text
al-Mirqāt المِرْقاة
Faḍl-i Imām Khayrābādī (d. 1243 or 1244/1828–29)
Text
Arabic: al-Mirqāt, with al-Shīrkūtī's gloss al-Mirʾāt (gloss not reproduced), checked against the Delhi print of 1286/1869 (Sayyid al-Maṭābiʿ); vowel marks added by The Mantiqi (draft), Kutub Khāna Iʿzāziyya, Deoband after 1336/1917 View the scan
Translation
The Mantiqi's own; a draft.
Review
Draft, awaiting review by Ustadh Muhammad Yusuf.
De tekst Faḍl-i Imām Khayrābādī
فَصْلٌ
المُرَكَّبُ قِسْمانِ: أَحَدُهُما المُرَكَّبُ التّامُّ، وَهُوَ ما يَصِحُّ السُّكُوتُ عَلَيْهِ، كَـ«زَيْدٌ قائِمٌ»؛ وَثانِيهِما المُرَكَّبُ النّاقِصُ، وَهُوَ ما لَيْسَ كَذٰلِكَ.
De is er in twee soorten. De ene is de volledige samengestelde uiting, waarna men terecht kan zwijgen, zoals “Zayd staat”; de andere is de onvolledige samengestelde uiting, die dat niet is.
De volledige is er in twee soorten. De ene heet een bericht en een : dat is wat bedoeld is als weergave [van hoe de dingen zijn], en kan waar of onwaar zijn, zodat men van wie haar uitspreekt kan zeggen dat hij de waarheid spreekt of onwaar spreekt, zoals in “De hemel is boven ons” en “De wereld is ontstaan.” Als men zegt: onze uitspraak “Er is geen god dan God” is een propositie en een bericht, en toch kan ze niet onwaar zijn; dan antwoord ik: de op zich kan [onwaar zijn], ook al kan ze, gezien de bijzondere aard van haar twee kanten, niet onwaar zijn. De tweede van de twee soorten heet niet-mededelend, en het niet-mededelende heeft meerdere soorten: gebod, verbod, wens, hoop, vraag en aanroeping.
De onvolledige is er in meerdere soorten. Daartoe behoren de bezittelijke samenstelling, zoals “de knecht van Zayd”; de beschrijvende samenstelling, zoals “de geleerde man”; en de beperkende samenstelling, zoals “in het huis”. Hiermee is de bespreking van de voltooid, en nu beginnen we aan de bespreking van de betekenissen.
3 vragen over wat het commentaar uitlegt. Met 6 van de 10 of meer (twee sterren) gaat de volgende les open.
Vraag 1
Wat maakt een samengestelde uiting volgens al-Mirqāt volledig?
Al-Mirqāt definieert de volledige als die waarna men terecht kan zwijgen. Waar of onwaar kunnen zijn kenmerkt maar één van haar twee soorten: het bericht.
Vraag 2
“Er is geen god behalve God” is een propositie, maar ze kan niet onwaar zijn. Hoe verklaart al-Mirqāt dat?
Al-Mirqāt antwoordt dat de definitie over de op zichzelf genomen gaat, en die kan onwaar zijn. Dat deze uitspraak niet onwaar kan zijn, komt door de bijzondere aard van haar twee kanten.
Vraag 3
Wat voor samengestelde uiting is “in het huis” volgens al-Mirqāt?
Onder de onvolledige samengestelde noemt al-Mirqāt de bezittelijke (“Zayds knecht”), de beschrijvende (“de geleerde man”) en de beperkende, met het voorbeeld “in het huis”.
Volgende les: Particulier begrip en universale, en de relaties tussen universalia