Domes and finials of an Ottoman mosque under a grey sky
Istanbul

خانه / Scholars

شارحان · مدرّسان · درگذشت 926/1520

زَكَرِيَّا بْنُ مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيّ

شیخ‌الاسلام زکریای انصاری

زکریا بن محمد انصاری

فقیه برجستهٔ شافعی در قاهرهٔ اواخر دورهٔ ممالیک، که شرحش المطلع بارها در مصر چاپ شد و دانشمندان مصری بر آن حاشیه نوشتند.

Life

زکریای انصاری در سنیکه، میان بلبیس و عباسه در شرق مصر، زاده شد؛ هم‌روزگارانش ابن ایاس و ابن الحمصی سال ۸۲۴ ق / ۱۴۲۱ م را آورده‌اند. پس از مرگ پدرش، مادرش او را به قاهره فرستاد (۸۴۱ ق / ۱۴۳۷ م) و او در الازهر درس خواند. او در فهرستی که خود از استادانش فراهم آورده، از بسیار بیش از صد دانشمند نام می‌برد، از جمله ابن حجر عسقلانی، کمال‌الدین ابن همام، محیی‌الدین کافیجی و جلال‌الدین محلی، و نه تنها فقه و علوم دینی، بلکه زبان، نجوم، حساب، جبر و پزشکی نیز آموخت.

او در چند مدرسه و خانقاه صوفیانهٔ قاهره درس داد و از شاگردانش ابن حجر هیتمی، خطیب شربینی و عبدالوهاب شعرانی بودند. پس از چند بار سر باز زدن، منصب قاضی‌القضات شافعی را در ۶ رجب ۸۸۶ ق (۳۱ اوت ۱۴۸۱ م) از سلطان قایتبای پذیرفت و آن را، با وقفه‌هایی، در دوران چند سلطان در دست داشت تا اینکه در ۹۰۶ ق / ۱۵۰۱ م برکنار شد. ابن ایاس، که در تشییع جنازهٔ او حاضر بود، درگذشتش را چهارشنبه ۳ ذی‌الحجهٔ ۹۲۶ ق (۱۴ نوامبر ۱۵۲۰ م) در قاهره ثبت می‌کند؛ او در گورستان قرافه نزدیک آرامگاه شافعی به خاک سپرده شد.

آثار فقهی او برای شافعیان بعدی مرجع شدند و مختصرها، شروح و حواشی بسیاری بر آن‌ها نوشته شد. شرح کوتاه او بر ایساغوجی در میان چند اثری جای دارد که او در و طبقه‌بندی علوم نوشت.

Uncertain or disputed

  • تاریخ درگذشت: TDV، به پیروی از ابن ایاس که شاهد عینی بود، ۳ ذی‌الحجهٔ ۹۲۶ ق (۱۴ نوامبر ۱۵۲۰ م) را می‌آورد و تاریخ‌های دیگر را رد می‌کند؛ کشف الظنون حاجی خلیفه و مصحح جدید کاتی ۹۱۰، و عیدروسی ۹۲۵ را آورده‌اند.
  • سال تولد: ۸۲۴ ق / ۱۴۲۱ م (ابن ایاس، ابن الحمصی)، ۸۲۳ ق / ۱۴۲۰ م (غزی) یا ۸۲۶ ق / ۱۴۲۳ م (سخاوی).
  • حرکات عنوان را به گونه‌های مختلف می‌خوانند: فهرست‌های کتابخانه‌ها المَطلَع آورده‌اند، در حالی که TDV آن را el-Muṭṭalaʿ (المُطَّلَع) می‌نویسد.

Works

  • المطلع (شرح ایساغوجی) المَطْلَع — بر Īsāghūjīبا «الحمد لله الذی منح أحبته باللطف و التوفیق» آغاز می‌شود (حاجی خلیفه). بنا بر TDV، با حاشیهٔ یوسف بن سالم حفنی در بولاق (۱۲۸۲، ۱۲۸۳) و در قاهره (۱۳۲۸، ۱۳۲۹، ۱۳۳۲–۱۳۳۳، ۱۳۴۵ ق) چاپ شده است.شرح
  • شرح ضابطة الأشکال الأربعة شَرْحُ ضَابِطَةِ الأَشْكَالِ الأَرْبَعَةشرحی بر متن کوتاه منطقی تفتازانی دربارهٔ اشکال چهارگانهٔ قیاس.شرح
  • اللؤلؤ النظیم فی روم التعلم و التعلیم اللُّؤْلُؤُ النَّظِيمتعریف‌ها و فواید سی‌وهشت علم.اثر

Reception

TDV المطلع را، همراه با شرح فناری، مشهورترین شرح ایساغوجی می‌داند.

در مصر حواشی ویژهٔ خود را یافت: از یوسف بن سالم حفنی (درگذشتهٔ ۱۷۶۲ یا ۱۷۶۳ م؛ همراه با شرح چاپ شده)، از شهاب‌الدین قلیوبی (درگذشتهٔ ۱۰۶۹ ق / ۱۶۵۹ م؛ خطی) و از حسن عطار (درگذشتهٔ ۱۲۵۰ ق / ۱۸۳۴ م؛ چاپ قاهره ۱۳۲۱ ق).

مصحح جدید کاتی آن را در شمار شروحی می‌آورد که هنوز ارزش خواندن دارند، در کنار شروح فناری، مغنیساوی و گلنبوی.

Sources (7)

  1. TDV İslâm Ansiklopedisi, ‘ZEKERİYYÂ el-ENSÂRÎ’ (Ahmet Özel, Cengiz Kallek)
  2. TDV İslâm Ansiklopedisi, ‘ÎSÂGŪCÎ’ (Abdulkuddüs Bingöl)
  3. Kâtip Çelebi (Ḥājjī Khalīfa), Kashf al-ẓunūn, entry ‘Īsāghūjī’: al-Anṣārī’s commentary
  4. Princeton University Library: al-Maṭlaʿ with Ḥāshiyat al-Shaykh al-Ḥifnī (Egypt, [1879])
  5. TDV İslâm Ansiklopedisi, ‘KALYÛBÎ’ (Cengiz Kallek)
  6. TDV İslâm Ansiklopedisi, ‘ATTÂR, Hasan b. Muhammed’ (Hulusi Kılıç)
  7. al-Kātī, Sharḥ matn al-Īsāghūjī, ed. Qāsim b. Naʿīm al-Ḥanafī (2015), editor’s introduction