A Mughal façade with a corner tower and a carved half-dome
Delhi

Ana sayfa / Scholars

Müderrisler · ö. 1216/1802

عَبْدُ الوَاجِدِ الخَيْرَآبَادِيّ

Abdülvâcid Hayrâbâdî

Müftü Abdülvâcid el-Hayrâbâdî

Fazl-ı İmâm'ın hocası; Sandīla, Gūpāmaw ve Firengî Mahal mantığı onun aracılığıyla Hayrâbâdî ekolüne ulaştı.

Life

Nuzhat al-khawāṭir, Müftü Abdülvâcid'i Hayrâbâd'ın “büyük âlimlerinden biri” olarak tarif eder. Firengî Mahal üstatları Kemâleddin Sihâlevî ve Nizâmeddin'in öğrencisi Muhammed A'lem es-Sandîlevî'nin (ö. 1198/1784) kız kardeşinin oğluydu ve medrese müfredatındaki kitapların çoğunu dayısının yanında okudu. Ayrıca Gūpāmaw'lu Kādî Vehhâceddin'den okudu ve Meybüdî'nin Hidāyat al-ḥikma şerhinin bir kısmını Ahmedullah b. Sıfatullah el-Hayrâbâdî'nin yanında okudu.

Uzun süre Hayrâbâd'da ders verdi, ardından Râca Tikait Rây tarafından Leknev müftüsü tayin edildi ve görevinin yanında ders vermeye devam etti. Pek çok öğrencisi arasında el-Mirkât'ın müellifi Fazl-ı İmâm da vardı. Nuzhat al-khawāṭir, Fazl-ı İmâm'ın kendi Āmadnāma'sından aktararak vefatını 4 Şevval 1216 Cuma (Şubat 1802) olarak tarihler.

Asad Q. Ahmed, Hayrâbâdî geleneğinin nereden geldiğini açıklamak için bu hocalar ağını kullanır: Abdülvâcid aracılığıyla bu gelenek, Muhammed A'lem'in Sandīla ve Firengî Mahal çizgisini, Sullam al-ʿulūm'a yazılmış en çok okunan şerhin müellifi Kādî Mübârek'i yetiştiren Gūpāmaw ve Hayrâbâd âlimleriyle birleştirdi.

Uncertain or disputed

  • TDV, Fazl-ı İmâm'ın hocasını Abdülvâcid Kirmânî diye anar; Nuzhat al-khawāṭir ve Ahmed ise ona Abdülvâcid el-Hayrâbâdî der; Urduca bir inceleme (Al-Qamar) iki adı birleştirir. Başvurulan kaynaklarda ona ait yazılı bir eser kaydedilmemiştir.

Sources (3)

  1. ʿAbd al-Ḥayy al-Ḥasanī, Nuzhat al-khawāṭir: entry ‘al-Muftī ʿAbd al-Wājid al-Khayrābādī’ (tarājim.com)
  2. Asad Q. Ahmed, Palimpsests of Themselves: Logic and Commentary in Postclassical Muslim South Asia (University of California Press, 2022), 27–28, 36
  3. A. S. Bazmee Ansari, ‘Fazl-ı İmâm Hayrâbâdî’, TDV İslâm Ansiklopedisi 12 (1995), 274