قفل
قضیه القَضِيَّة
خانهتصدیقات · قضایا · 1 از 10
قضیه
al-qaḍiyya
القَضِيَّة
سخنی است که می‌توان به گوینده‌اش گفت که در آن راستگو یا دروغگوست.
توضیح
امر یا پرسش نیست، زیرا صدق و کذب در آن راه ندارد.
به چهار صورت محصور می‌شود: ، کلیه، موجبهٔ و سالبهٔ جزئیه.
به این صورت هم نوشته می‌شود: قضایا, گزاره.
در متن
الْقَضِيَّةُ: قَوْلٌ يَصِحُّ أَنْ يُقَالَ لِقَائِلِهِ: إِنَّهُ صَادِقٌ فِيهِ أَوْ كَاذِبٌ.قضیه سخنی است که درست است به گوینده‌اش گفته شود که در آن راست می‌گوید یا دروغ.وَالْقَضِيَّةُ إِمَّا مُوجَبَةٌ كَقَوْلِنَا: زَيْدٌ كَاتِبٌ، وَإِمَّا سَالِبَةٌ كَقَوْلِنَا: زَيْدٌ لَيْسَ بِكَاتِبٍ.قضیه یا موجبه است، مانند «زید نویسنده است»، یا سالبه، مانند «زید نویسنده نیست».مثال‌ها
- كُلُّ إِنْسَانٍ حَيَوَانٌهر انسانی حیوان است
اصطلاحات مرتبط
تمرین
خودتان را در قضایا بیازمایید.
رفتن به تمرین · 8 پرسشخودت را بیازما
3 پرسش. با ۶ از ۱۰ یا بیشتر (دو ستاره) اصطلاح بعدی باز می‌شود.
پرسش 1
کدام‌یک از این‌ها تعریف قضیه است؟
ابهری را سخنی تعریف می‌کند که میتواند صادق یا کاذب باشد؛ از همین رو می‌توان گوینده‌اش را راستگو یا دروغگو خواند.
پرسش 2
کدام‌یک از این‌ها قضیه است؟
تنها «هر فلزی جسم است» را می‌توان صادق یا کاذب خواند؛ پرسش و امر را نمیتوان.
پرسش 3
چرا امری مانند «در را ببند» قضیه نیست؟
نمیتوان به کسی که امر می‌کند گفت که در آن راستگو یا دروغگوست؛ پس امر از تعریف بیرون است.
بعدی: قضیهٔ حملیه الحَمْلِيَّة
ادامه ←