The middle term and the first figure

فصل. قیاس اقترانی یا حملی باشد یعنی مرکب از حملیات صرف یا غیر حملی باشد، و قسم اول اظهر است پس بر وی اقتصار کنیم، و آن بر چهار نوع است، زیرا که نسبت میان موضوع و محمول چون مجهول باشد احتیاج افتد بمتوسطی که او را با هر دو طرف نسبت باشد تا بواسطهٔ وی نسبت میان موضوع مطلوب و محمول آن معلوم شود، و آن را حد اوسط خوانند، چنانکه موضوع مطلوب را اصغر خوانند و محمول وی را اکبر. و حد اوسط اگر محمول شود اصغر را و موضوع شود اکبر را آن را شکل اول خوانند، و اگر عکس این باشد آن را شکل رابع خوانند، و اگر محمول شود هر دو را آن را شکل ثانی خوانند، و اگر موضوع باشد هر دو را آن را شکل ثالث خوانند. فصل. شکل اول را شرط انتاج آنست که صغری وی یعنی قضیه که مشتمل بر اصغر است موجبه باشد تا افراد اصغر در اوسط مندرج شود، و کبری وی یعنی قضیه که مشتمل بر اکبر است کلیه باشد تا حکم از اوسط متعدی باصغر شود بیقین. پس صغری شکل اول همیشه موجبه باشد و کبری او کلیه، و ضروب منتجه در وی چهار است: اول موجبتین کلیتین و نتیجه موجبهٔ کلیه باشد؛ دوم موجبهٔ جزئیه صغری با موجبهٔ کلیه کبری باشد؛ سوم موجبهٔ کلیه صغری با سالبهٔ کلیه کبری، نتیجه سالبهٔ کلیه باشد؛ چهارم موجبهٔ جزئیه صغری با سالبهٔ کلیه کبری، نتیجه سالبهٔ جزئیه باشد. پس شکل اول منتج محصورات اربعه است.

Section. A conjunctive syllogism is either categorical, that is, made of categoricals alone, or not categorical; the first kind is the clearer, so we confine ourselves to it. It is of four kinds, because when the relation between subject and predicate is unknown, there is need of a middle that has a relation to both sides, so that through it the relation between the subject of what is sought and its predicate becomes known. This is called the middle term, just as the subject of what is sought is called the minor term and its predicate the major term. If the middle term is the predicate of the minor and the subject of the major, it is called the first figure; if the reverse, the fourth figure; if it is the predicate of both, the second figure; and if it is the subject of both, the third figure. Section. The condition for the first figure to produce a conclusion is that its minor premise, the proposition that contains the minor term, be affirmative, so that the individuals of the minor fall under the middle; and that its major premise, the proposition that contains the major term, be universal, so that the judgement passes from the middle to the minor with certainty. So the minor premise of the first figure is always affirmative and its major universal, and its productive moods are four: first, two universal affirmatives, concluding a universal affirmative; second, a particular affirmative minor with a universal affirmative major, concluding a particular affirmative; third, a universal affirmative minor with a universal negative major, concluding a universal negative; fourth, a particular affirmative minor with a universal negative major, concluding a particular negative. So the first figure produces all four quantified propositions.

نقل کریںGoogle Translate ↗ص 36–38