The composite expression; what is conceived and what is assented to

فصل. لفظ مرکب دو قسم است: تام و غیر تام. تام آنست که سکوت بر وی صحیح باشد، یعنی چون متکلم بر آنجا سکوت کند مخاطب را انتظاری نباشد، ای آنچنان انتظاری که با محکوم علیه باشد بی محکوم به و با محکوم به باشد بی محکوم علیه. و مرکب تام اگر فی نفسه محتمل صدق و کذب باشد آن را خبر و قضیه خوانند و این عمده است در باب تصدیقات، و اگر محتمل نباشد آن را انشا خوانند، خواه دلالت کند بالذات بر طلب چون امر و نهی و استفهام، و خواه دلالت نکند بر طلب چون تمنی و ترجی و تعجب و ندا و مانند آن، و این قسم یعنی انشا معتبر است در محاورات. و غیر تام آن است که بر وی سکوت صحیح نباشد، و این منقسم میشود بترکیب تقییدی که در وی جزو دوم قید اول باشد، خواه باضافت چون غلام زید و خواه بوصف چون حیوان ناطق، و این عمده است در باب تصورات، و ترکیب غیر تقییدی چون فی الدار و خمسة عشر. فصل. ادراک معانی الفاظ مفرده و ادراک معانی مرکبات غیر تامه و ادراک معانی مرکبات تامهٔ انشائیه و ادراک معانی مرکبات موهومه و ادراک معانی مرکبات مشکوکه که مجموع تصورات باشد، و ادراک معنی خبر و قضیه تصدیق باشد. این است مباحث الفاظ چنانکه مناسب این مقام است. و چون تصدیق موقوف بود بر تصور ازین جهت بیان احوال تصورات را مقدم داشتیم بر بیان احوال تصدیقات.

Section. The composite word is of two kinds, complete and incomplete. Complete is one after which silence is sound: when the speaker stops there, the hearer is left waiting for nothing, that is, not waiting as one waits when there is a subject without a predicate or a predicate without a subject. If a complete composite can in itself be true or false, it is called a report and a proposition, and this is the mainstay in the study of assents; if it cannot, it is called a performative, whether it signifies a request in itself, like command, prohibition and question, or does not, like wishing, hoping, wonder, calling and the like; and this kind, the performative, is what counts in conversation. Incomplete is one after which silence is not sound. It divides into the restrictive composition, in which the second part restricts the first, whether by annexation, like “Zayd's servant”, or by description, like “rational animal”, and this is the mainstay in the study of conceptions; and the non-restrictive composition, like “in the house” and “fifteen”. Section. The perception of the meanings of single words, of incomplete composites, of complete performative composites, of imagined composites and of doubted composites — all of these are conceptions; and the perception of the meaning of a report or proposition is assent. These are the discussions of words, as suits this place. And since assent depends on conception, we have put the account of conceptions before the account of assents.

رونوشتص 14–16