The accidentals and the four kinds of definer

و اما آن کلی که از حقیقت افراد خارج است اگر مخصوص بیک حقیقت باشد آن را خاصه خوانند، و حقیقت را تمیز کند از غیر تمیز عرضی، پس او کلی باشد که مقول شود در جواب ای شیء هو فی عرضه، چون ضاحک نسبت با انسان، و اگر مشترک باشد میان دو حقیقت یا بیشتر آن را عرض عام خوانند چون ماشی که مشترک است میان انسان و میان حیوانات. پس کلیات منحصر شد در پنج: نوع و جنس و فصل و خاصه و عرض عام. فصل. معرّف بر چهار قسم است: اول حد تام و آن مرکب باشد از جنس قریب و فصل قریب چون حیوان ناطق در تعریف انسان، دوم حد ناقص و آن مرکب باشد از جنس بعید و فصل قریب چون جسم نامی ناطق یا جسم ناطق یا جوهر ناطق در تعریف انسان، سوم رسم تام و آن مرکب باشد از جنس قریب و خاصه چون حیوان ضاحک در تعریف انسان، چهارم رسم ناقص و آن مرکب باشد از جنس بعید و خاصه چون جسم نامی ضاحک یا جسم ضاحک یا جوهر ضاحک در تعریف انسان. و شاید که رسم ناقص مرکب باشد از عرض عام و خاصه چون موجود ضاحک در تعریف انسان، و شاید که مرکب باشد از عرضیات فقط که مختص باشد جملهٔ عرضیات بحقیقت واحد، چون ماشٍ علی قدمیه عریض الاظفار بادی البشرة مستقیم القامة ضحاک بالطبع در تعریف انسان. و پیش اهل اصول و عربیت معرّف را با جمیع اقسامش حد خوانند.

As for the universal that is outside the reality of the individuals: if it belongs to one reality only, it is called a property, and it sets the reality apart from others with an accidental distinction, so it is a universal said in answer to “which thing is it in its accident?”, like laughing with respect to man; and if it is shared by two realities or more, it is called a common accident, like walking, which is shared by man and the animals. So the universals are confined to five: species, genus, differentia, property and common accident. Section. The definer is of four kinds. First, the complete definition, made of the near genus and the near differentia, like “rational animal” in defining man. Second, the incomplete definition, made of a far genus and the near differentia, like “rational growing body”, “rational body” or “rational substance” in defining man. Third, the complete description, made of the near genus and a property, like “laughing animal” in defining man. Fourth, the incomplete description, made of a far genus and a property, like “laughing growing body”, “laughing body” or “laughing substance” in defining man; an incomplete description may also be made of a common accident and a property, like “laughing existent”, or of accidents alone that together belong to one reality only, like “walking on two feet, broad-nailed, bare-skinned, upright, laughing by nature” in defining man. And among the scholars of legal theory and of Arabic the definer, with all its kinds, is called ḥadd.

نقل کریںGoogle Translate ↗ص 22–24

فصل. در تعریفات استعمال الفاظ مجازیه و مشترکه جائز نباشد مگر وقتیکه قرینهٔ واضح بوده باشد. فصل. بدانکه دانستن حقائق موجودات چون انسان و فرس و مانند آن و تمیز کردن میان اجناس و فصول آن حقائق و میان اعراض عامه و خواص اینها در غایت اشکال است، و دانستن مفهومات اصطلاحیه و تمیز کردن میان اجناس و اعراض عامه و میان فصول و خواص اینها آسان است، چون مفهوم کلمه و اسم و فعل و حرف و معرب و مبنی و مانند آن.

Section. In definitions it is not allowed to use figurative or equivocal words, except when there is a clear contextual sign. Section. Know that knowing the realities of existing things, such as man, horse and the like, and telling apart the genera and differentiae of those realities, and their common accidents and properties, is extremely difficult; while knowing conventional concepts, and telling apart their genera and common accidents, and their differentiae and properties, is easy, like the concepts of word, noun, verb, particle, declinable, indeclinable and the like.

نقل کریںGoogle Translate ↗ص 24–25