What an assent depends on

و چون تصدیق ادراک نسبت چیزی است بچیزی بایجاب یا بسلب، ناچار است او را از سه تصور: یکی تصور منسوب الیه که آن را محکوم علیه خوانند، دوم تصور منسوب که آن را محکوم به خوانند، سوم تصور نسبت میان این که آن را نسبت حکمیه خوانند. مثلاً در تصدیق بآنکه زید قائم است ناچار باشد از تصور زید که محکوم علیه است و از تصور قائم که محکوم به است و از تصور نسبت میان زید و قائم که نسبت حکمیه است، تا بعد از آن ادراک آن نسبت بر وجه ایجاب یا سلب حاصل شود. پس تصدیق موقوف باشد بر تصور محکوم علیه و تصور محکوم به و تصور نسبت حکمیه، لیکن هیچکدام ازین تصورات ثلثه نزد اهل تحقیق جزو تصدیق نیست.

Since assent is the perception of the relation of one thing to another, affirmatively or negatively, it cannot do without three conceptions: first, the conception of what something is related to, which is called the subject judged; second, the conception of what is related, which is called the predicate judged; third, the conception of the relation between them, which is called the judgemental relation. For instance, in assenting that Zayd is standing, one cannot do without the conception of Zayd, who is the subject judged, the conception of standing, which is the predicate judged, and the conception of the relation between Zayd and standing, which is the judgemental relation, so that after that the perception of that relation, affirmatively or negatively, may come about. So assent depends on the conception of the subject, the conception of the predicate and the conception of the judgemental relation; but according to the careful scholars none of these three conceptions is a part of the assent.

رونوشتص 4–5